Blogpagina

Wel of niet bloggen… en waarom ik
het tóch doe
Soms zijn er van die vragen die op de achtergrond aanwezig blijven. Voor mij was dat de
vraag: “Zal ik wel of niet bloggen over mijn werk als erotisch masseuse?” Niet omdat ik twijfel
aan mijn vak of aan de magische Reizen die mijn klanten ervaren. Integendeel. Maar ik
realiseer me dat woorden soms net zo intiem kunnen zijn als aanraking. Schrijven over mijn
werk vraagt om openheid, reflectie en een bepaalde vorm van kwetsbaarheid en moed.
En dus schoof ik het voor me uit. Het kan wel wachten, dacht ik. Maar de vraag bleef
terugkomen. En wie mij een beetje kent, weet: vragen die bij mij blijven zoemen, hebben
aandacht nodig. Antwoorden. Dus ja, je leest het, mijn besluit is genomen: de komende tijd
kun je (met regelmaat?) verdiepende, inspirerende blogs lezen over mijn prachtige vak. Zinnig,
zinnelijk, zalig. Want dat is het, om vanuit je hart en passie energie over te brengen. Dat doe
ik met zachtheid en liefde, met aandacht voor jou. Zo hoop ik je niet alleen met mijn handen
en lichaam, maar ook met mijn woorden te mogen raken.

Laat ik beginnen bij het begin:

Van technisch naar zinnelijke

Toen ik me in 2024 aanmeldde bij de salon waar ik destijds werkte, stond ik vrij technisch in
het vak. Ik wilde vooral masseren, ervaring opdoen en simpelweg ergens aangenomen
worden. Na een reeks afwijzingen voelde het alsof ik blij mocht zijn dat ik überhaupt aan de
slag kon. Ik werkte hard, precies en professioneel, maar nog steeds vooral vanuit techniek.
Pas toen ik in mijn eigen omgeving begon te werken, veranderde er iets in mij. Mijn eigen
ruimte, de rust, het ontbreken van de jachtigheid die in een salon soms onvermijdelijk is…
het was alsof ik ontwaakte uit een robotachtige uitvoering van een functie. Ik begon anders te
voelen, dieper! En vanuit dat voelen kon ik mijn massages naar een ander niveau
tillen. Dit was mijn manier. Dit ben ik. Dit is hoe ik jou kan meenemen in het ervaren van je eigen
lichaam, op een manier die je misschien niet eerder hebt gevoeld. Ik ontdekte ook hoe
belangrijk geurbeleving is tijdens mijn massages. Lees ook mijn blog over geurbeleving: een geurige en voelbaar ontspannen reis. Dit was niet alles wat ik ontdekte. Ik ging mijn handelingen vertragen, er was geen tijd, noch afspraakplanning die me opjoeg. Ik kon stilte creëren, rust en volle aandacht voor mijn klanten. Een warm welkom, en indien de tijd het toelaat, 
kopje thee vooraf: ontspanning dus. Langzaam maar zeker veranderde de energie in mij en als vanzelf in mijn dienstverlening. En bij de klanten die dit voelden en als verademing ervaarden. Het contact werd anders. De energie ging stromen, bij elke ontmoeting. Massages waren geen technische handelingen meer. Ik kon ze anders en dieper voelen, en dus ook zo geven. Soms werd ik geraakt door
de totale energie. Een gevoel van veiligheid in combinatie met de overgave van de klant, brachten me soms in vervoering. Zo werden de massages Reizen ...... magische Reizen.
Verrijking in energetisch opzicht. De allereerste keer dat ik dit écht voelde was bij een nieuwe klant. Ik smeerde de warme olie
op zijn rug en begon met de 1e techniek: lange strijkingen, diep en traag vanaf de onderrug tot aan de schedelrand. Gelijk met de eerste diepe zucht van deze klant tijdens deze
rugmassage, stonden de tranen bij mij spontaan in mijn ogen en voelde ik een brok in mijn keel. Vreemd, bijzonder, maar ook mooi en overrompelend. Hierna volgden meer van dit soort momenten, ook bij andere klanten. Maar die eerste intense ervaring heeft de meeste indruk gemaakt. Misschien omdat ik het nooit eerder zo bewust had gevoeld. Misschien
omdat het me liet zien wat aanraking kan openen. En soms, soms stroomt de energie niet, of niet genoeg. Dan is er ergens een energetische blokkade en ontstaat er voelbaar afstand.
‘De klik’, én magie is er dan niet. Even van mens tot mens in alle eerlijkheid; echte overgave en loslaten, waardoor energie weer kan stromen, is een natuurlijk en onbewust proces in ons
lichaam. We weten allemaal dat we dit niet kunnen afdwingen. Lukt dit dus niet, of niet volledig? Het is niet erg. Dan ervaar je in technische zin nog steeds een weldadige massage.
Reflecterend kan het mij wel even bezighouden, maar het mag er ook zijn.

De rijkdom van dit vak
Het werk als erotisch masseuse heeft me een interessant netwerk opgeleverd. Van boeiende gesprekken met professionals uit andere disciplines tot verdiepende gesprekken over stigma’s, aannames en oordelen rondom betaalde intimiteit -in de brede, menselijke zin van het woord-: aandacht, nabijheid en zorg. Het komt allemaal voorbij en geeft stof tot
nadenken. Het vraagt om openheid, om kwetsbaar durven zijn in het werk dat ik doe.
Bloggen is nu onderdeel van die openheid. Want over wat men niet kent, of niet wil zien, wordt snel geoordeeld. Over wat de mens niet kent, of niet wil zien, oordeelt men gemakkelijk. Het vak heeft me geleerd dat aanraking een taal is. Dat veiligheid eenvoorwaarde is. Dat overgave een geschenk is. En dat energie soms meer zegt dan techniek ooit kan. Juist daarom begon de vraag steeds harder te kloppen: Moet ik hier niet over
schrijven? Ik schrijf! Ik schrijf en deel met jullie. Ik hoop bij te dragen aan meer begrip, kennis en bewustzijn over het belang van aanraking met aandacht en de juiste intentie. Want
aanraking is een menselijke behoefte. Een vorm van zorg. Een manier om terug te keren in je lichaam, in je adem, in jezelf.

Word ik nu een blog koningin?
Hoe vaak er een blog van mij zal verschijnen, weet ik nog niet. Maar van tijd tot tijd klim ik in de pen om te delen over thema’s die mij inspireren, om terug te blikken op momenten
waarvoor ik dankbaar ben, om ervaringen te delen die mij scherp houden, of om klanten, potentiële klanten en andere belangstellenden een kijkje te geven in de bedrijfsvoering van
MasseuseZwolle en over de heilzame werking van een massage die met aandacht en de juiste intentie wordt gegeven.
Nee, ik word geen blog koningin. Ik schrijf wanneer er iets te vertellen is, wanneer een ervaring blijft hangen, wanneer een gesprek me raakt, wanneer een inzicht zich aandient.
Soms gaat het over de praktijk. Soms over energie. Soms over de Reis die een massage kan zijn. Soms over de uitdagingen van dit vak. En soms gewoon over iets kleins dat me
inspireerde. Maar altijd vanuit dezelfde intentie: eerlijk, warm, reflectief en met aandacht.

Tot slot
Schrijven over mijn werk voelt kwetsbaar, maar ook kloppend. Het is een manier om mijn vak zichtbaar te maken, zonder het te hoeven uitleggen. Een manier om woorden te geven aan
wat vaak onzichtbaar blijft. Een manier om te laten zien dat aanraking, wanneer die met zorg en bewustzijn wordt gegeven, een helende werking kan hebben.
Dus ja, lieve mensen, daarom ga ik bloggen. Sterker nog: ik blog al. Ik bloos en ik blog, met een grote glimlach op mijn gezicht. En ik hoop dat je meeleest, misschien iets herkent, iets
voelt, je nieuwsgierig wordt naar meer blogs, of misschien wil je wel een afspraak maken? Niets hoeft, het mag!
Veel leesplezier gewenst. En dank je wel dat je er bent.

Liefs❤️